...( Info )...

Performer = Judy Garland

Born = June 10, 1922 in Grand Rapids, Minnesota, USA

Died = June 22, 1969 (aged 47) in London, England

Genre = Vocal/Easy Listening

Format = Opus ~128


...( TrackList )...

Over The Rainbow (2005) (CD 1)

Judy Garland - All God's chillun got rhythm
Judy Garland - Alone
Judy Garland - (Dear Mr. Gable) You made me love you
Judy Garland - Embraceable you
Judy Garland - Figaro
Judy Garland - Friendship (ft Johnny Mercer)
Judy Garland - I'm always chasing rainbows
Judy Garland - I'm nobody's baby
Judy Garland - In between
Judy Garland - It never rains but what it pours
Judy Garland - It's a great day for the Irish
Judy Garland - Oceans apart
Judy Garland - Our love affair
Judy Garland - Over The Rainbow
Judy Garland - Singin' in the rain
Judy Garland - Stompin' at the Savoy
Judy Garland - Swanee
Judy Garland - You can't have everything
Judy Garland - Zing! Went the strings of my heart

Over The Rainbow (2005) (CD 2)

Hoagy Carmichael - Ole buttermilk sky
Judy Garland - A couple of swells (& Fred Astaire)
Judy Garland - Aren't you kinda glad we did (ft Dick Haymes)
Judy Garland - Blues in the night
Judy Garland - Chin up, cheerio, carry on!
Judy Garland - F.D.R. Jones
Judy Garland - For me and my gal (ft Gene Kelly)
Judy Garland - Hoe down
Judy Garland - How about you?
Judy Garland - Medley: I love piano / Snooky Ookums / When the midnight Choo Choo leaves for Alabam'
Judy Garland - Meet me in St. Louis, Louis
Judy Garland - Mine (ft Bing Crosby)
Judy Garland - Minnie from Trinidad
Judy Garland - On the Atchison, Topeka and the Santa Fe
Judy Garland - On the Sunny side of the street
Judy Garland - Poor little rich girl
Judy Garland - The boy next door
Judy Garland - There is no breeze
Judy Garland - The trolley song
Judy Garland - Yah-Ta-Ta, Yah-Ta-Ta (Talk, talk, talk) (ft Bing Crosby)

Over The Rainbow (2005) (CD 3)

Bing Crosby - Confess (ft Judy Garland)
Bing Crosby - Embraceable you (ft Judy Garland)
Bing Crosby - Goodnight Irene (ft Bob Hope & Judy Garland)
Bing Crosby - I don't care (ft Judy Garland)
Bing Crosby - Tearbucket Jim (ft Judy Garland)
Bing Crosby - Tzena, Tzena, Tzena (ft Judy Garland)
Judy Garland - Connecticut (ft Bing Crosby)
Judy Garland - For me and my gal (ft Bing Crosby)
Judy Garland - Friendly star
Judy Garland - Get happy (ft Bing Crosby)
Judy Garland - I've got you under my skin
Judy Garland - Liza (ft Bing Crosby)
Judy Garland - Ma, he's makin eyes at me (ft Bing Crosby)
Judy Garland - Maybe it's because (ft Bing Crosby)
Judy Garland - Over The Rainbow
Judy Garland - Sam's song (ft Bing Crosby)
Judy Garland - Wait till the Sun shines Nellie
Judy Garland - Who. (ft Bing Crosby)

Over The Rainbow (2005) (CD 4)

Judy Garland - A couple of swells
Judy Garland - After you've gone
Judy Garland - A pretty girl milking her cow
Judy Garland - Auld Lang Syne
Judy Garland - Call the press / On the town
Judy Garland - Chorus [01]
Judy Garland - Chorus [02]
Judy Garland - Chorus intro
Judy Garland - Get happy
Judy Garland - Judy at the Palace Medley
Judy Garland - Judy's olio
Judy Garland - Liza
Judy Garland - Love
Judy Garland - Over The Rainbow
Judy Garland - Rock-A-Bye your baby with a Dixie melody


Lost Tracks 1 1929-1959 (2010) (CD 1: The Decca Tests & Early Radio)

Judy Garland - Are you having any fun?
Judy Garland - Bill
Judy Garland - Broadway rhythm
Judy Garland - College Swing
Judy Garland - Comes love
Judy Garland - Cryin' for the Carolines
Judy Garland - Dardenella
Judy Garland - Franklin D. Roosevelt Jones
Judy Garland - Franz Schubert's serenade
Judy Garland - God's country
Judy Garland - How deep is the ocean?
Judy Garland - Ma (He's making eyes at me)
Judy Garland - My old Kentucky home
Judy Garland - Oh Johnny, oh Johnny, oh!
Judy Garland - On the good ship lollipop / The object of my affection / Dinah
Judy Garland - Silent night
Judy Garland - Smiles
Judy Garland - Sweet or Swing?
Judy Garland - Sweet sixteen
Judy Garland - They can't take that away from me
Judy Garland - Zing! Went the strings of my heart

Lost Tracks 1 1929-1959 (2010) (CD 2: Young Judy On The Radio)

Judy Garland - Abe Lincoln had just one country
Judy Garland - Alice blue gown
Judy Garland - All the things you are
Judy Garland - (America) My country 'tis of thee
Judy Garland - Auld Lang Syne
Judy Garland - Can do, will do (The song of the seabees)
Judy Garland - Chin up, cheerio, carry on
Judy Garland - Drummer boy
Judy Garland - Embraceable you (ft Frank Sinatra)
Judy Garland - How about you? (ft Mickey Rooney)
Judy Garland - How you gonna keep 'em down on the farm
Judy Garland - I ain't got nobody
Judy Garland - I hear a rhapsody
Judy Garland - I'll remember April
Judy Garland - I never knew
Judy Garland - It's a great day for the Irish
Judy Garland - It's a hap, hap, happy day
Judy Garland - Minnie from Trinidad
Judy Garland - My wonderful one, let's dance
Judy Garland - On the Sunny side of the street
Judy Garland - Over the rainbow
Judy Garland - People will say we're in love (ft Bing Crosby)
Judy Garland - Speak low
Judy Garland - Strike up the band
Judy Garland - The boy next door
Judy Garland - The peanut vendor
Judy Garland - This is the army, Mr. Jones
Judy Garland - Too romantic
Judy Garland - Zing! Went the strings of my heart

Lost Tracks 1 1929-1959 (2010) (CD 3: The Radio Years)

Judy Garland - Alexander's Ragtime Band
Judy Garland - A pretty girl milking her cow
Judy Garland - Blue skies - How deep is the ocean?
Judy Garland - Connecticut (ft Bing Crosby)
Judy Garland - Dixieland Band
Judy Garland - Easter parade (ft Fred Astaire)
Judy Garland - Get happy
Judy Garland - Gotta be this or that (ft Frank Sinatra)
Judy Garland - I may be wrong (But I think you're wonderful)
Judy Garland - (I'm in love with) A wonderful guy
Judy Garland - It came upon a midnight clear
Judy Garland - It only happens when I dance with you (ft Fred Astaire)
Judy Garland - I've got the Sun in the morning
Judy Garland - I've got you under my skin
Judy Garland - I want to go back to Michigan (Down on the farm)
Judy Garland - Liza
Judy Garland - Long ago (And far away)
Judy Garland - Love
Judy Garland - Mean to me
Judy Garland - My romance (ft Frank Sinatra)
Judy Garland - My ship (Has sails that are made of silk)
Judy Garland - Pretty baby (ft Al Jolson)
Judy Garland - Something to remember you by (ft Bing Crosby)
Judy Garland - The trolley song
Judy Garland - This is new
Judy Garland - We're off to see herr Hitler (Parody) - I've got sixpence - ...
Judy Garland - You made me love you - For me and my gal - ...

Lost Tracks 1 1929-1959 (2010) (CD 4: On Stage & The Gumm Sisters)

Judy Garland - After you've gone
Judy Garland - All through the day (ft Gene Kelly)
Judy Garland - A pretty girl milking her cow
Judy Garland - At long last here I am
Judy Garland - Carolina in the morning
Judy Garland - It's a great day for the Irish
Judy Garland - Just one of those things
Judy Garland - Liza
Judy Garland - Look for the silver lining [01]
Judy Garland - Look for the silver lining [02]
Judy Garland - Love is sweeping the country
Judy Garland - Me and my shadow
Judy Garland - Over the rainbow [01]
Judy Garland - Over the rainbow [02]
Judy Garland - Rock-A-Bye your baby with a Dixie melody
Judy Garland - Swanee
Judy Garland - The man that got away
Judy Garland - The right romance
Judy Garland - The trolley song
Judy Garland - Who?
The Gumm Sisters - That's the good old Sunny South
The Gumm Sisters - The land of let's pretend
The Gumm Sisters - Where the butterflies kiss the buttercups goodnight


Lost Tracks 2 1936-1967 (2019) (CD 1)

Judy Garland - Abide with me
Judy Garland - Always
Judy Garland - America (My country 'tis of thee)
Judy Garland - A shine on your shoes
Judy Garland - Blue skies
Judy Garland - (Dear Mr. Gable) You made me love you
Judy Garland - Dinah
Judy Garland - Easy to love
Judy Garland - Got a pair of new shoes
Judy Garland - Hold that bulldog
Judy Garland - I'm always chasing rainbows
Judy Garland - I'm nobody's baby
Judy Garland - In between
Judy Garland - Johnny one note
Judy Garland - Meet the beat of my heart
Judy Garland - Minnie from Trinidad (ft Tony Martin)
Judy Garland - Pennies from Heaven
Judy Garland - Sun showers
Judy Garland - Swing low, sweet chariot
Judy Garland - Swing Mr. Mendelssohn
Judy Garland - The joint is really jumpin' down at Carnegie Hall
Judy Garland - The rosary
Judy Garland - Waltz with a Swing - Americana
Judy Garland - Where are you?
Norrie Paramor - Norrie Paramor salute to Judy Garland

Lost Tracks 2 1936-1967 (2019) (CD 2)

Judy Garland - A pretty girl milking her cow
Judy Garland - Come rain or come shine
Judy Garland - Down with love
Judy Garland - For me and my gal
Judy Garland - Have yourself a merry little Christmas
Judy Garland - How deep is the ocean?
Judy Garland - I happen to like New York
Judy Garland - I'll plant my own tree
Judy Garland - Johnny one note
Judy Garland - Judy's olio
Judy Garland - Just in time
Judy Garland - Memories of you
Judy Garland - Mine (ft Bing Crosby)
Judy Garland - My melancholy baby
Judy Garland - Over the rainbow
Judy Garland - Paris is a lonely town
Judy Garland - Someone at last
Judy Garland - The boy next door
Judy Garland - The trolley song
Judy Garland - The way you look tonight (ft Bing Crosby)
Judy Garland - What now my love [01]
Judy Garland - What now my love [02]
Judy Garland - What the world needs now
Judy Garland - Wishing (Will make it so)
Judy Garland - Yah-Ta-Ta, Yah-Ta-Ta (Talk, talk, talk) (ft Bing Crosby)

---------------------------------------------------------------------

Judy Garland (wym. ['dʒuːdi 'ɡɑːrlənd]; ur. 10 czerwca 1922 w Grand Rapids, zm. 22 czerwca 1969 w Londynie) – amerykańska piosenkarka i aktorka, tancerka i artystka wodewilowa.

W ciągu trwającej czterdzieści pięć z czterdziestu siedmiu lat jej życia kariery zyskała status międzynarodowej gwiazdy, tak jako aktorka w musicalach i dramatach, jak i piosenkarka. Otrzymała specjalnego Oscara dla „młodego wybitnego wykonawcy” (Academy Juvenile Award), Złoty Glob, nagrodę im. Cecila B. DeMille’a za pracę w filmach, a także nagrodę Grammy i specjalną nagrodę Tony.

Po występach w wodewilach z siostrami nastoletnia Judy podpisała kontrakt z wytwórnią filmową Metro-Goldwyn-Mayer. Zagrała tam w ponad trzydziestu filmach, w tym dziesięciu z Mickeyem Rooneyem oraz w filmie, z którym jest najczęściej kojarzona, czyli Czarnoksiężniku z Oz z 1939 roku. Po piętnastu latach wytwórnia rozwiązała z nią umowę. Do aktorstwa powróciła w dramacie Narodziny gwiazdy (1954). Odniosła ponowne sukcesy dzięki bijącym rekordy popularności występom koncertowym, włącznie z koncertem w Carnegie Hall oraz emitowanym tylko przez krótki czas programem telewizyjnym – The Judy Garland Show.

Pomimo sukcesów zawodowych Garland przez całe życie walczyła z problemami osobistymi. Jej niską samoocenę pogłębiali producenci filmowi, którzy przekonywali ją, że jest nieatrakcyjna i manipulowali jej ekranowym wyglądem zewnętrznym. Przepisywano jej środki medyczne kontrolujące wagę i pobudzające, co wpędziło Garland w trwające kilkadziesiąt lat uzależnienie od leków. Miała problemy finansowe, często zalegała z płatnością podatków na sumy sięgające nawet kilkuset tysięcy dolarów. Pięciokrotnie wychodziła za mąż, z czego cztery pierwsze małżeństwa kończyły się rozwodami. Kilkakrotnie podejmowała próby samobójcze. W wieku czterdziestu siedmiu lat zmarła w wyniku przypadkowego przedawkowania leków nasennych. Pozostawiła trójkę dzieci: Lizę Minnelli, Lornę Luft i Joeya Lufta.

W 1997 roku została pośmiertnie nagrodzona Grammy Lifetime Achievement Award. Kilka jej nagrań wprowadzono do Grammy Hall of Fame. W 1999 roku Amerykański Instytut Filmowy umieścił ją na ósmym miejscu na liście największych aktorek wszech czasów (The 50 Greatest American Screen Legends). Na temat Judy powstał film biograficzny z 2019 roku.

Judy Garland urodziła się jako Frances Ethel Gumm w Grand Rapids w Minnesocie. Była trzecim, najmłodszym dzieckiem w rodzinie Francisa Aventa „Franka” Gumma (20 marca 1886 – 17 listopada 1935) i Ethel Marion, z domu Milne (17 listopada 1893 – 5 stycznia 1953). Rodzice Garland, artyści wodewilowi, osiedli w Grand Rapids, gdzie prowadzili kinoteatr, w którym odbywały się także występy wodewilowe.

Zarówno od strony matki, jak i ojca pochodziła z bardzo starej rodziny, osiadłej w Ameryce jeszcze w czasach kolonizacji brytyjskiej. Jej ojciec wywodził się z rodziny Marable z Wirginii, a matka od Patricka Fitzpatricka, który w latach 70. XVIII wieku wyemigrował do Ameryki ze Smithstown w hrabstwie Meath w Irlandii.

Imiona Frances Ethel otrzymała na cześć obojga swoich rodziców. Została ochrzczona w miejscowym kościele episkopalnym. „Baby” (tak była nazywana przez rodziców i siostry) podzielała rodzinny talent do tańca i śpiewu. Pierwszy publiczny występ Baby Gumm nastąpił w wieku dwóch i pół lat, kiedy na scenie kina jej ojca, podczas przedstawienia bożonarodzeniowego, dołączyła do dwóch starszych sióstr, Mary Jane „Suzanne/Suzy” Gumm (1915–1964) i Dorothy Virginii „Jimmie” Gumm (1917–1977) i zaśpiewała refren piosenki „Jingle Bells”. Przy fortepianowym akompaniamencie matki trio występowało pod nazwą The Gumm Sisters w kinie ojca przez następnych kilka lat.

Na skutek pogłoski, jakoby Frank Gumm składał propozycje seksualne mężczyznom pracującym w jego kinie, w czerwcu 1926 roku rodzina przeniosła się do Lancasteru w stanie Kalifornia. Frank zakupił i prowadził tam kolejne kino, a Ethel, pracując jako menadżerka swoich córek, podjęła starania na rzecz umieszczenia ich w filmie.

W 1928 roku trio sióstr The Gumm Sisters zapisano do szkoły tańca prowadzonej przez Ethel Meglin, właścicielkę zespołu tanecznego Meglin Kiddies. Tam siostry wystąpiły wraz z zespołem m.in. na corocznym przedstawieniu bożonarodzeniowym. To właśnie dzięki zespołowi Meglin Kiddies Frances Gumm i jej siostry zadebiutowały w filmie krótkometrażowym The Big Revue w 1929 roku. W 1930 siostry wystąpiły w dwóch krótkometrażówkach nakręconych w systemie Vitaphone: A Holiday in Storyland (pierwszy solowy występ Frances Gumm na ekranie) oraz The Wedding of Jack and Jill, następnie wystąpiły razem w Bubbles. Ostatni ekranowy występ The Gumm Sisters miał miejsce w 1935 roku w kolejnym filmie krótkometrażowym, zatytułowanym La Fiesta de Santa Barbara.

The Gumm Sisters przez wiele lat podróżowały po Stanach Zjednoczonych z przedstawieniami wodewilowymi. W 1934 roku wystąpiły wraz z George’em Jesselem w Oriental Theatre w Chicago podczas wystawy światowej odbywającej się wówczas w tym mieście. Jessel zachęcił dziewczęta do wyboru bardziej atrakcyjnej nazwy po tym, jak nazwisko Gumm wywołało śmiech na widowni. Według innej relacji na afiszu teatru w Chicago nazwę zespołu przekręcono na „The Glum Sisters”. Wybrano nazwę „The Garland Sisters”, a Frances, zainspirowana popularną piosenką Hoagy'ego Carmichaela, wkrótce później zmieniła imię na „Judy”.

Istnieje kilka wersji pochodzenia nazwiska „Garland”. Według jednej z nich pseudonim artystyczny Judy pochodzi od nazwiska Lily Garland, postaci granej przez Carole Lombard w filmie Napoleon na Broadwayu, wyświetlanego wówczas w Oriental Theatre. Inna mówi, że trio przybrało nazwisko krytyka teatralnego Roberta Garlanda. Córka Judy Garland, Lorna Luft, twierdziła, że jej matka wybrała to nazwisko, kiedy Jessel ogłosił, że trio śpiewaczek „wyglądało ładniej niż girlanda z kwiatów”. Kolejna wersja pojawiła się, gdy w 1963 roku Jessel był gościem w programie telewizyjnym The Judy Garland Show. Oświadczył wówczas, że kiedyś wysłał telegram aktorce Judith Anderson zawierający słowo „girlanda” i że właśnie to słowo utkwiło mu wtedy w pamięci.

Ostatecznie pod koniec 1934 roku trio The Gumm Sisters zmieniło nazwę na „The Garland Sisters”. Zespół rozpadł się w sierpniu 1935 roku, kiedy Suzanne Garland wyjechała do Reno w Nevadzie i poślubiła tam muzyka Lee Kahna, członka orkiestry Jimmy’ego Davisa, grającej w miejscowości wypoczynkowej Cal Neva Lodge nad jeziorem Tahoe.

W 1935 roku Judy Garland podpisała siedmioletni kontrakt z wytwórnią filmową Metro-Goldwyn-Mayer, przypuszczalnie bez zdjęć próbnych, chociaż kilka miesięcy wcześniej studio częściowo wypróbowało jej zdolności. Początkowo wytwórnia nie wiedziała, do jakich ról zaangażować Garland. W wieku trzynastu lat była starsza niż typowa aktorka dziecięca, a na dorosłe role była zbyt młoda. Również wygląd fizyczny dziewczynki był dla MGM problemem: mierzyła zaledwie 151 cm wzrostu, a jej aparycja prowincjonalnej „ślicznotki” lub „dziewczyny z sąsiedztwa” nie odpowiadała hollywoodzkim kanonom piękna, jakie musiały spełniać czołowe aktorki tamtych czasów. Sprawiło to, że Judy zaczęła odczuwać niepokój, a nawet zawstydzenie z powodu swojego wyglądu. „Judy chodziła do szkoły przy Metro z Avą Gardner, Laną Turner, Elizabeth Taylor, prawdziwymi pięknościami”, powiedział Charles Walters, reżyser kilku filmów z udziałem Garland. „Była wówczas wielką żyłą złota, odniosła wielki sukces, ale była brzydkim kaczątkiem... Myślę, że przez długi czas miało to bardzo szkodliwy wpływ na jej emocjonalność. Sądzę, że zostało to w niej na zawsze”. Jej brak pewności siebie nasilił się jeszcze przez postawę szefa studia, Louisa B. Mayera, który mówił o niej jako o swoim „małym garbusku”. W pierwszych latach pracy w studiu była ubierana do zdjęć w codzienne stroje oraz w plisowane, młodzieżowe sukienki i kostiumy, jako pasujące do wizerunku „dziewczyny z sąsiedztwa”, który miała kreować. Zmuszano ją też do noszenia wymiennych nasadek na zęby i gumowych dysków zmieniających kształt nosa. Wykonywała różne prace w studiu i ostatecznie wystąpiła obok Deanny Durbin w krótkometrażowym musicalu W każdą niedzielę. W filmie tym kontraltowy głos i swingowy styl Garland kontrastował z operowym sopranem Durbin. Jednym z powodów realizacji filmu była chęć przedłużenia przez wytwórnię okresu zdjęć próbnych obu aktorek – kierownictwo studia kwestionowało zasadność posiadania na swojej liście płac dwóch śpiewających dziewcząt. Mayer ostatecznie postanowił zatrzymać obie aktorki, ale do tego czasu Durbin podpisała umowę z Universal Studios.

16 listopada 1935 roku, w trakcie przygotowań do radiowego występu w Shell Chateau Hour, Garland otrzymała wiadomość o pogarszającym się stanie zdrowia jej ojca, który trafił do szpitala z zapaleniem opon mózgowych. Frank Gumm zmarł nad ranem następnego dnia, 17 listopada, co było wielkim wstrząsem dla młodej Judy. W programie Shell Chateau Hour po raz pierwszy profesjonalnie wykonała piosenkę „Zing! Went the Strings of My Heart” – utwór, który stał się standardem na wielu jej koncertach.

Następnie Garland zwróciła na siebie uwagę kierownictwa wytwórni przez zaśpiewanie specjalnej aranżacji „You Made Me Love You” dla Clarka Gable’a podczas przyjęcia urodzinowego wydanego na cześć aktora przez studio. Jej interpretacja została tak dobrze oceniona, że w filmie Broadway Melody of 1938 (1937) zaśpiewała ten sam utwór do fotografii Gable’a.

Przełomem w karierze filmowej Garland okazały się jej role w serii „podwórkowych musicali”, gdzie zagrała u boku Mickeya Rooneya. Duet ten po raz pierwszy wystąpił w filmie klasy B Mały dżentelmen. Stali się rewelacją i ponownie stworzyli zespół w filmie Andy Hardy zakochany. Garland zagrała ostatecznie obok Mickeya Rooneya w dziesięciu filmach.

Aby mogli sprostać występom w jednym filmie po drugim bez przerwy, Garland, Rooneyowi i innym młodym aktorom stale dostarczano pobudzającą amfetaminę, a przed snem uspokajające barbiturany. Regularne dawki narkotyków doprowadziły do uzależnienia Garland, z którym walczyła przez całe życie i które w końcu przyczyniło się do jej śmierci. W późniejszych latach bardzo źle wspominała tę wyczerpującą pracę – uważała, że MGM ukradła jej młodość. Pomimo udanej kariery filmowej i muzycznej, nagród, pochwał ze strony krytyków oraz zdolności do zapełniania sal koncertowych na całym świecie Garland przez całe życie odczuwała brak wiary w siebie i domagała się ciągłych zapewnień, że jest atrakcyjna i utalentowana.

W 1938 roku, w wieku szesnastu lat, Garland została obsadzona w głównej roli Dorotki Gale w Czarnoksiężniku z Oz, filmie opartym na powieści dla dzieci L. Franka Bauma. W filmie tym Garland zaśpiewała m.in. „Over the Rainbow”, piosenkę, z którą od tego czasu zawsze była identyfikowana. Chociaż producenci Arthur Freed i Mervyn LeRoy od początku chcieli zaangażować Garland, szef studia Mayer próbował najpierw wypożyczyć z 20th Century-Fox Shirley Temple. Ostatecznie Temple nie zatrudniono i Garland otrzymała angaż. Początkowo na potrzeby roli założono jej perukę w kolorze blond, ale wkrótce po rozpoczęciu zdjęć Freed i LeRoy zrezygnowali z tego pomysłu. Jej piersi zostały ściśnięte taśmą, musiała też nosić specjalny gorset, który spłaszczał jej krągłości i sprawiał, że wyglądała młodziej. Nawet wzór i fason jej kraciastej, bawełnianej sukienki został tak dobrany, aby ukrywać jej kobiece już kształty.

Kręcenie zdjęć do filmu rozpoczęło się 13 października 1938 roku i zakończyło 16 marca 1939, ostateczny koszt produkcji wyniósł ponad 2 miliony dolarów. Po zakończeniu zdjęć Garland wyruszyła w trasy promocyjne i zaczęła pracę nad filmem Babes in Arms. Trasa, na którą MGM wysłała Garland wraz z Mickeyem Rooneyem, biegła przez całe Stany Zjednoczone, a jej punktem kulminacyjnym była nowojorska premiera Czarnoksiężnika z Oz w Capitol Theatre 17 sierpnia 1939 roku. Tournée to było bardzo wyczerpujące, gdyż harmonogram przewidywał nawet pięć występów jednego dnia.

Czarnoksiężnik z Oz odniósł ogromny sukces, jednak jego wysoki budżet i koszty reklamy, wynoszące razem w przybliżeniu ponad 4 miliony dolarów, w połączeniu z niższymi wpływami generowanymi przez tańsze bilety dla dzieci, sprawiły, że film zaczął przynosić zyski dopiero po powtórnym trafieniu na ekrany w 1949 roku. Popularność Czarnoksiężnika z Oz sprawiła, że w 1956 roku był pierwszym fabularnym filmem pełnometrażowym adaptowanym dla potrzeb TV, a śpiewana przez Garland piosenka „Over the Rainbow” zyskała status evergreenu.

17 listopada 1939 roku, w czwartą rocznicę śmierci pierwszego męża, matka Garland, Ethel, wyszła za mąż w Yumie w stanie Arizona za Williama P. Gilmore’a.

Podczas ceremonii wręczenia Oscarów w 1940 roku Garland odebrała Academy Juvenile Award za występy w 1939 roku, tj. w Czarnoksiężniku z Oz oraz Babes in Arms. W następstwie tego dowodu uznania stała się jedną z najbardziej kasowych gwiazd studia MGM.

...

22 czerwca 1969 roku martwa Garland została znaleziona przez Deansa na podłodze łazienki wynajmowanego przez nich domu w Chelsea w Londynie. Koroner, Gavin Thurston, stwierdził w dochodzeniu, że przyczyną śmierci było „nieostrożne przedawkowanie” barbituranów: jej krew zawierała równowartość 1,5 grana (97 mg) kapsułek Seconalu. Thursdon podkreślił, że przedawkowanie było przypadkowe oraz że nie było żadnych dowodów sugerujących popełnienie samobójstwa. Sekcja zwłok Garland wykazała, że nie doszło do zapalenia błony śluzowej żołądka, nie znaleziono też pozostałości leków w żołądku, co wskazywało na to, że były one połykane przez dłuższy okres, a nie w jednej dawce. Jak stwierdzono w akcie zgonu, jej śmierć była „niezamierzona”. Przypadkowość zgonu potwierdza także fakt odnalezienia na jej łóżku buteleczki na 25 pigułek barbituranów opróżnioną do połowy oraz nieotwartą butelkę ze 100 tabletkami. Oprócz tego brytyjski specjalista, który leczył Garland, powiedział, że jego pacjentka żyła na kredyt z powodu marskości wątroby. Garland ukończyła czterdzieści siedem lat zaledwie 12 dni przed swoją śmiercią. Aktor Ray Bolger, z którym Garland zagrała w Czarnoksiężniku z Oz i Dziewczętach Harveya, powiedział na jej pogrzebie, który odbył się 27 czerwca 1969 roku: „ona po prostu się wyczerpała”. Około 20 000 osób przyszło do Frank E. Campbell Funeral Chapel w Nowym Jorku, aby zobaczyć jej ciało. Krótkie nabożeństwo episkopalne odprawił pastor Peter A. Delaney z Londynu, który trzy miesiące wcześniej udzielił ślubu Garland i Deansowi. Mowę pogrzebową wygłosił James Mason. Garland pochowano w mauzoleum na Cmentarzu Ferncliff w Hartsdale w stanie Nowy Jork.

Spuścizna Garland jako artystki i osobowości przetrwała długo po jej śmierci. Amerykański Instytut Filmowy (AFI) umieścił ją na ósmym miejscu wśród najlepszych aktorek wszech czasów. Poświęcono jej ponad dwadzieścia biografii, włącznie z dobrze przyjętą Me and My Shadows: A Family Memoir autorstwa córki Garland, Lorny Luft. Wspomnienia Luft zostały później zaadaptowane na wielokrotnie nagradzany miniserial telewizyjny pt. Historia Judy Garland, który zdobył m.in. nagrody Emmy dla dwóch aktorek grających Garland: Tammy Blanchard i Judy Davis. Jej życie jest tematem sztuki Billy’ego Van Zandta Własność znana jako Judy Garland z 2006 roku. Jej polska premiera miała miejsce w maju 2011 roku, w warszawskim Teatrze „Capitol”. W rolę Judy wcieliła się Hanna Śleszyńska. Garland jest także główną bohaterką sztuki Na końcu tęczy Petera Quiltera, której akcję umiejscowiono w londyńskim hotelu Ritz, na pół roku przed śmiercią artystki. Polskojęzyczną wersję utworu wystawiły teatry z Krakowa (2008), Łodzi (2010) i Chorzowa (2008). Garland pośmiertnie nagrodzono Grammy Lifetime Achievement Award w 1997 roku. Kilka jej nagrań wprowadzono do Grammy Hall of Fame. Jest wśród nich utwór „Over the Rainbow”, który zajął pierwsze miejsce na liście stu najlepszych piosenek filmowych, sporządzonej przez AFI. W zestawieniu tym znalazły się także cztery inne utwory Garland: „The Man That Got Away” (miejsce 11.), „The Trolley Song” (26.), „Get Happy” (61.) oraz „Have Yourself a Merry Little Christmas” (76.).

Judy Garland uważana jest za jedną z ikon gejów. Zawsze miała wielu fanów wśród społeczności LGBT, co uzasadniano następującymi powodami: podziw dla jej talentu, sposób, w jaki zmagała się z kłopotami osobistymi u szczytu sławy, który miał odzwierciedlać walkę o równouprawnienie dyskryminowanych w tamtych czasach amerykańskich gejów, oraz jej ogólną wartość dla kultury homoseksualnej. Niewątpliwie duży wpływ miał tu też specyficzny tragizm jej życia i kariery oraz symbolizm jej najgłośniejszej roli w Czarnoksiężniku z Oz. O ile postać Judy Garland należy do ikonografii kulturalnej całego środowiska LGBT, trudno nie podkreślić jej specyficznej roli w subkulturze drag queens. Melodramatyzm i teatralność legendy Judy Garland uczyniły ją jednym z najpopularniejszych tematów (obok jej córki, Lizy Minnelli i Barbry Streisand) występów estradowych większości wielu znanych artystów tego gatunku scenicznego.

Datę śmierci i pogrzebu Garland 27 czerwca 1969 roku często łączy się z momentem wybuchu zamieszek w Stonewall, które rozpoczęły się we wczesnych godzinach 28 czerwca 1969 roku, stając się początkiem nowoczesnego ruchu wyzwolenia gejów. Niezależnie od tego, czy zbieżność w czasie tych dwóch wydarzeń była przypadkowa, stały się one częścią historii i tradycji ruchu LGBT. Wielu uczestników pogrzebu artystki i następujących po tym wydarzeniach Stonewall widziało w tym moment samorealizacji i dostrzeżenia siły i znaczenia środowiska gejowskiego.

Sama Judy Garland, jak twierdziła, nie przywiązywała wagi do swej szczególnej popularności wśród gejów. Na zadane jej kiedyś pytanie, jak odbiera fakt, że jest ich ikoną, odpowiedziała: „Nic mnie to nie obchodzi. Śpiewam dla ludzi”.

W swej trwającej ponad czterdzieści lat karierze Judy Garland występowała w filmach, radiu, telewizji i na estradzie. Pojawiła się w ponad czterdziestu filmach. Jej kariera filmowa została przerwana w 1950 roku (kiedy zwolniono ją ze studia MGM po tym, jak okazało się, że jest niezdolna do ukończenia kilku filmów), ale w 1954 roku wróciła na ekrany w Narodzinach gwiazdy i kontynuowała występy w filmach do 1963 roku.

Chociaż Garland występowała na koncertach już od 1943 roku, regularnie zaczęła występować na scenie, dopiero gdy jej kariera filmowa utknęła w martwym punkcie, poczynając od serii dobrze przyjętych przez krytyków występów w London Palladium w 1951 roku. W tym samym roku ustanowiła rekord, gdy przez 19 tygodni występowała w Palace Theatre w Nowym Jorku. Jej koncert w Carnegie Hall z 23 kwietnia 1961 roku jest często określany jako „jedna z najwspanialszych nocy w historii show-biznesu”. Do czasu na 3 miesiące przed swoją śmiercią w 1969 roku kontynuowała występy na scenie.

Od 1955 roku Garland pojawiała się w telewizji w wielu wydaniach specjalnych, począwszy od występu w pierwszym odcinku Ford Star Jubilee. Sukces tych odcinków skłonił władze stacji CBS do zaoferowania jej prowadzenia własnego, regularnego programu telewizyjnego. The Judy Garland Show miał premierę w 1963 roku. Mimo że program został dobrze przyjęty przez krytykę, anulowano go po pierwszym sezonie, ale zarówno Garland, jak i jej program nominowano do nagród Emmy.

Judy Garland wystąpiła w setkach audycji radiowych, poczynając od okresu działalności The Gumm Sisters. W latach 1935–1953 Garland pojawiła się w ponad 250 programach radiowych. Tworzyła słuchowiska, wykonywała piosenki ze swojego (i innych artystów) repertuaru, promowała nadchodzące filmy ze swym udziałem. Okres częstych występów radiowych nastąpił w okresie II wojny światowej, gdy służyła dla United Service Organizations (była jedną z pierwszych artystek, które zaczęły występować dla żołnierzy). Wiele z tych audycji nagrywano na płyty i wysyłano do amerykańskich żołnierzy walczących poza granicami Stanów Zjednoczonych.