...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


Nie będę ukrywał, że przez kilkanaście lat swojej działalności nie zdobył w moich oczach i uszach większego uznania. Zawsze uważałem ich co najwyżej za solidny klon Incantation, ale jednak tylko klon. Ekipa z Atlanty właśnie nagrała swój piąty pełny album i ku mojemu zaskoczeniu coś w muzyce Amerykanów drgnęło. Drgnęło na tyle, że materiał zakręcił się już kilkukrotnie i pozostawił bardzo pozytywne wrażenia. „Crowned In Veneficum” wielkich rewolucji nie przynosi, bo w dalszym ciągu w znacznym stopniu jest to małpowanie po Incantation, tyle, że tym razem wpuszczono do tej muzyki trochę powietrza i oddechu, ale nie ma tyle dużo by wypędzić smród stęchłego grobu. Panowie z Father Befouled zamiast robić ścianę dźwięku kreują naprawdę dobre, chwytliwe riffy, niejednokrotnie zdejmują nogę z gazu, aby poczarować tymi snującymi się, pełnymi pogłosu akordami, aby trochę podkręcić klimat, by raz po raz poczęstować błyskotliwym, pięknie wybrzmiewającym, ale nie nachalnym solem gitarowym. Mam trochę poczucie, że grupa Georgii podążyła drogą ostatniej płyty Johna McEntee i kolegów stawiając na bardziej „piosenkowe” formy, oparte, na prostszych, ale bardziej chwytliwych strukturach. Różnica w stosunku do „Sect Of Vile Divinities” polega jednak na tym, że nowy wypust Father Befouled posiada o wiele lepsze, bardziej adekwatne do muzyki brzmienie. Jest oni surowe, nieco piwniczne, nie do końca mięsiste, wpasowujące się we współczesne trendy, ale dalekie od syntetyczności i przesadnej kompresji. „Crowned In Veneficum” może nie zaskoczy niczym, czego byśmy wcześniej nie słyszeli, ale jest to na tyle dobrze napisany kawałek muzyki, że każdy kolejny odsłuch wzbudza u mnie bardzo pozytywne odczucia i nie skłania nie do jego wyłączenia. Wbrew pozorom na rynku naprawdę brakuje krążków z taką muzykę i na takim poziomie jak „Crowned In Veneficum”. Na ten moment uważam, że to najlepszy krążek Father Befouled, na tyle dobry, że chętnie zweryfikuję swoją obojętność do wcześniejszych dokonań tych panów. Tymczasem chętnie spędzę kilka kolejnych chwil z jedną z mniej pretensjonanych i – co by nie mówić – fajniejszych płyt pierwszego kwartału 2022 roku. Dobra passa Everlasting Spew trwa w najlepsze.
Harlequin

US/Georgia Death Metal blasphemers FATHER BEFOULED return with a brand new full length!
9 hymns of pure, relentless and obscure Death Metal destruction with which the band brings its formula of darkness into new threatening territories: more abrasive, more riff driven, more brutal!

Formed in 2006, FATHER BEFOULED play unholy and desolate death metal.
After some demo tracks online garnered interest, in 2008 the band released the Ep "Profano ad Regnum" and the band began playing regional shows in the US. A full length, "Obscurus Nex Cultus" quickly followed and after more shows and a couple of split releases, the band signed to Relapse Records for the release of "Morbid Destitution of Covenant" in 2010.
The band laid low for a couple of years before playing the inaugural Martyrdoom Festival in New York in 2012, which coincided with the release of their third full length, "Revulsion of Seraphic Grace" on Dark Descent Records. 2015 saw the release of "Enthroning Desolation" (a compilation of demo, split, live, and rare tracks) and a short tour of the East Coast. In 2017 the band headlined the Blood of the Wolf Festival in Lexington, Kentucky, as well as a performance at Maryland Deathfest to celebrate the release of their fourth album "Desolate Gods." The band embarked on their first European tour in May of 2019, releasing an EP, "Holy Rotten Blood," and capping off with a performance at the Netherlands Deathfest.
2022 will see the release of their 5th album “Crowned in Veneficum” through Everlasting Spew Records, a 9-song paean to the poisonous raptures of death metal and unholy blasphemy. A 2022 European tour is also in the works with a stop at the now-twice postponed Killtown Deathfest in Copenhagen, Denmark.

For fans of Incantation, Dead Congregation, Cruciamentum, Immolation.

1. Unheavenly Catechesis 04:13
2. Salivating Faithlessness 03:22
3. Dethroned Enslavement 04:16
4. His Throne Decayed 03:07
5. Miasmas Of Sodom 05:39
6. Katabatic Deliverance 04:48
7. Enlightenment Of Torture 03:39
8. Euphoria Of Accepted Suffering 00:37
9. Utter Abomination 06:29

Justin Stubbs - Lead & Rhythm Guitars, Vocals
Rhys Spencer - Bass
Amos Rifkin - Drums
Derrik Goulding - Lead & Rhythm Guitars


https://www.youtube.com/watch?v=Lbyr59mcaZQ

'Głupi ludzie wierzą w głupie bzdury,
Mądrzy ludzie wierzą w mądre bzdury'

CHURCH IS GIVING MORE LIGHT ONLY WHEN IT'S BURNING.

SEED 14:30-23:00.
POLECAM!!!